Gisteren vierden we de geboortedag van mijn dochter. Daevy…

Daevy zou gisteren 20 jaar zijn geworden. En dat was een heel byzondere dag.

Want …. God laat namelijk nog steeds uitkomen, de plannen die hij had met haar leven.

LET OP DIT WONDER!!!

Mijn dochter Daevy was een EMB kindje. (Ernstig meervoudig beperkt)

Ze kon niet praten, niet zelf zitten, niet lopen, en niet eten. Maar wat ze wel kon was enorm genieten, en prachtig lachen.

En ze kon heel goed duidelijk maken dat ze onze aandacht wilde. En zodra ze onze aandacht had, liet ze blijken dat ze enorm genoot van onze aanwezigheid.

Ik vroeg God tijdens haar leven regelmatig, waarom menselijke lichamen zo ingenieus in elkaar steken, en waarom haar lichaam niet perfect was en wat het doel van haar leven was.

Een maand vóór haar overlijden liet God me weten dat in Zijn ogen Daevy wèl perfect was.

Het doel van Daevy’s leven was namelijk dat ze de wereld zou laten zien dat we elkaar nodig hebben. En dat het nodig hebben van elkaar verbinding schept.

Zij had mij nodig in alles, en doordat ze zo afhankelijk van mij was, was ze zo dicht met mij en haar hulpverleners verbonden, dat we haar zonder woorden konden begrijpen. Er waren wel woorden, maar die werden niet uitgesproken.

Het doel van haar leven was dus;

• Laten zien hoe we elkaar nodig hebben om verbinding met elkaar te hebben

• Hoe God graag wil dat we zien dan we hem nodig hebben, en dat Hij verbinding met ons wil hebben, omdat hij van ons houdt.

• Haar naam betekent ‘Geliefde’. Het doel van haar leven was liefhebben en geliefd zijn.

Anderhalve week geleden zei mijn vriendin uit Duitsland heel plotseling dat ze 1 nachtje wilde komen overnachten samen met haar zoon, want haar zoon had paasvakantie, haar man moest voor het werk naar Amsterdam en daarna naar Oberhausen, en zij zou dan vrij nemen, zodat ze met zijn 3-en samen konden reizen en in Oberhausen nog 2 dagen met zijn 3-en vakantie konden vieren. Ze liet me weten dat ze, mits het voor mij uitkwam, op dinsdag 31 maart zou komen, en eind van de dag op woensdag weer opgehaald zou worden.

Zij besefte op dat moment niet dat woensdag 1 april de verjaardag / geboortedag van mijn dochter was. Afgelopen weekend vond haar moeder ineens het overlijdens kaartje van Daevy en liet dit aan mijn vriendin zien. En pas toen ze het kaartje zag, besefte ze dat zij op de verjaardag van Daevy bij mij zou zijn.

Wat is er nou zo byzonder aan deze 1 april in 2026? Deze 1 april zou haar 20e verjaardag zijn.

En toen ìk 20 jaar was, ging ik als Au Pair naar Amerika.

Ik ging naar Amerika omdat ik me eenzaam voelde en me niet meer op mijn plek voelde in Nederland en ik zocht verbinding en wilde de wereld ontdekken.

En deze vriendin, Juliane, was de eerste persoon waar ik verbinding mee maakte in Amerika, en waar ik tot op deze dag nog steeds verbinding mee heb. (Zelfs nu ik dit schrijf besef ik dat pas.)

En God had haar zelf op deze 20e verjaardag van mijn dochter, naar mij toegestuurd. Om verbinding met mij te maken, om samen dit byzondere en speciale meisje te herinneren en haar leven te vieren.

Het mooiste van geboortedagen vieren, is het herinneren van de geliefde persoon, met anderen die haar hebben gekend.

En in het geval van mijn dochter was het niet zo makkelijk om haar te leren kennen. Heel veel mensen ervaarden een drempel om dichtbij haar te komen en om haar te behandelen als ieder ander kind. Dus er zijn niet zoveel mensen die haar echt kenden zoals ik haar kende.

En mijn Au Pair vriendinnen die zagen haar ongeveer 1 familie weekend per jaar, maar ze waren net als ik, gek van kinderen, dus zij konden makkelijker contact leggen met mijn dochter.

Dinsdagavond vertelde Juliane dat haar zoontje had gevraagd naar mijn kinderen en toen had ze alles verteld over mijn kinderen en dus ook over Daevy.

1 ding wat ze haar zoontje (8jr) vertelde, dat raakte me en had ik zelf nog nooit bedacht.

Ze zei; Daevy looked like her mom, She always wanted to be around other people. She never wanted to be alone.

Daevy leek op haar moeder, Ze wilde altijd bij andere mensen zijn. Ze wilde nooit alleen zijn.

WOW!

Ik kon heel makkelijk beledigd zijn. We zeggen vaak wanneer iemand niet alleen kan zijn dat dat iets slechts is. ‘Aahh, jij kunt niet alleen zijn’.

Maar ik kan heel goed alleen zijn. Mijn dochter kon dat niet vanwege haar beperking.

En toch klopte het wat mijn vriendin zei.

Ja, wij zijn allebei mensen van verbinding. Wij kunnen wel alleen zijn, maar wij willen niet alleen zijn.

Wij zijn het liefst altijd samen, met mensen waar we verbinding mee kunnen maken.

Als ik in een groep ben waar geen echte verbinding is hoef ik daar niet te zijn. En ook mijn dochter liet mij weten als ze de echte verbinding in een groep miste.

Daevy is vernoemd naar koning David, de David die reus Goliath versloeg.

En David betekent ‘Geliefde’

Dus het plan van God met Daevy’s leven was; liefhebben en verbinden, tijd samen doorbrengen, mijn liefdestaal.

En zelfs ná het overlijden van Daevy, zorgt God zelf nog voor die verbinding.

We zijn samen met zijn 4-en naar haar graf gegaan, hebben bloemen gebracht als teken van nieuw leven, ontdekten dat het rijnummer van haar graf ook 20 was, en hebben verder de hele dag extreem van het prachtige zonnetje genoten. Alsof ze zelf bij ons was.

AGAPE 4 LIFE  |  liefhebben | verbinden | genezen | herstellen | groeien | trainen | ontwikkelen